Ontmoeting met ds.Demas AkeEen van de redenen waarom wij graag naar Mamasa wilden, was om de coördinator van het project voor operaties van kinderen met een hazenlip te ontmoeten en hem symbolisch een geldbedrag aan te bieden, waarmee een aantal operaties gefinancierd zouden kunnen worden (kosten per ingreep ca. 300,--). Welnu, ds.Demas Ake liet wel op zich wachten. Hij woont in Sumarorung (40 km. ten zuid-westen van Mamasa), had op de dag dat hij zou komen (zaterdag 6 mei) een trouwdienst om 12.00 uur en had laten weten aan het eind van de middag in Mamasa te kunnen zijn. Maar wie er ook kwam, geen Demas. Toen wij om 22.00 uur aanstalten gingen maken om naar bed te gaan, stond hij ineens voor ons: 57 jaar oud, klein van postuur, en energiek. Hij haalde direct allerlei papieren en foto's uit z'n tas en liet ons de complete administratie zien, keurig opgeschreven in een schrift: naam, geboortedatum en woonplaats van de kinderen die geopereerd waren, datum van de operatie en aantekeningen. Ook had hij foto's van kinderen vóór en na de operatie. Sinds 2002 zijn al bijna 100 operaties gedaan, gefinancierd vanuit de Chr.Geref.Kerken in Nederland. Ds.Demas was op de hoogte van het feit, dat er een behoorlijk grote gift van ons zou komen. Hij had daarom al een planning gemaakt en een oproep laten uitgaan d.m.v. een rondzendbrief, die in de wijde regio verspreid was en nog zou worden. Enthousiast vertelde hij over 'zijn' kinderen en wij - hoewel we best wel moe waren - werden blij van binnen: wat een toewijding en liefde straalde er uit de ogen van deze dominee. Op 1 september 2006 worden de kinderen die geselecteerd zijn, in Sumarorung verwacht. Op 2 september zullen ze dan afreizen naar Makassar, waar de operaties plaatsvinden. Elk kind mag één begeleider meenemen. De reis, het verblijf én de operaties worden betaald, de begeleiders moeten wel hun eigen onderkomen betalen. Er wordt bij de selectie geen onderscheid gemaakt tussen afkomst of geloof; wel ligt de prioriteit bij kinderen die maar één operatie nodig hebben om normaal te kunnen eten, drinken en praten. De gedachte hierachter is, dat zo veel mogelijk kinderen geholpen kunnen worden met zo min mogelijk geld. De kinderen moeten ongeveer 10 dagen in Makassar blijven, voordat ze weer naar huis mogen. Aan het eind van de avond - het liep al tegen middernacht - heb ik hem een symbolische cheque van 60 miljoen rupia's (ruim 5400,--) overhandigd - wat een prachtig moment! Demas reageerde laaiend enthousiast: nu kunnen ook kinderen die wachten op een tweede of derde operatie behandeld worden.
Ds.Demas bleek enkele dagen vrij genomen te hebben en bleef bij ons. Zo hadden we drie dagen de tijd om met hem op te trekken en hij ging als "local tourist" (zoals hij zichzelf glimlachend noemde) mee op onze excursies. Op de terugreis (dinsdag 9 mei) - vanuit Mamasa naar Rantepao - hebben wij hem thuis afgezet.
Toen wij drie dagen later in Makassar overnacht hadden om rond 9.00 uur te vliegen naar Bali, was Demas om 6.30 uur in het hotel. Hij had een lijstje met 11 namen van kinderen voor ons, die in september geopereerd zouden worden. Bovendien had hij op grote vellen papier (70 x 50 cm.) een overzicht mét fotootjes gemaakt van de kinderen die geopereerd waren. Wat een toewijding om 300 km. te reizen ons om dit te laten zien.
Verder....